Mae gwyddoniaeth a chelf yn aml yn cael eu gweld fel disgyblaethau heb fawr ddim yn gyffredin, ond rydw i’n perthyn i’r ddau.
Mae’r frwydr bersonol rhwng gwyddoniaeth a chelf wedi bod yn broblem i mi ers blynyddoedd. Creodd ymdeimlad gwirioneddol o syndrom dynwaredwr wrth i mi geisio dod o hyd i fy lle yn y ddwy ardal.
Gan dyfu i fyny gydag angerdd am wneud clai, roedd fy ngradd israddedig mewn Dylunio Cerameg, ond roedd fy PhD mewn rhith-realiti a rhyngweithio cyfrifiadurol (HCI).
Rwyf wedi bod yn gweithio ym Met Caerdydd ers 2018. Yn ystod y cyfnod hwn, rwyf wedi dod yn ddarllenydd mewn Rhyngweithio Cyfrifiadurol Dynol yn Ysgol Technolegau Caerdydd ac yn gyd-arweinydd y Ganolfan Ymchwil Cyfrifiadura Creadigol (CCRC).
Fy llwyddiant ym Met Caerdydd yw’r ffordd yr wyf wedi canfod fy hunaniaeth fel ymchwilydd. Rwyf wedi dysgu cofleidio fy nghefndir dylunio a’i ddefnyddio i gryfhau fy ymchwil ym myd gwyddoniaeth.
Rwy’n ysgolhaig rhyngddisgyblaethol balch a gweithgar, a gwnaed y balchder hwnnw yn fy hunaniaeth ymchwil ym Met Caerdydd.
Mae perthyn i mi yn amlygu ei hun mewn ffyrdd amrywiol, o’r tynnu coes o ddydd i ddydd gyda chydweithwyr a bwrlwm y myfyrwyr, i’r cymorth y mae Ysgol Dechnolegau Caerdydd ac yn enwedig tîm RIS wedi’i rhoi i mi gyda fy ymchwil.
Nid oes unrhyw brifysgol arall yr wyf wedi gweithio ynddi wedi cael cymaint o amrywiaeth o gyfleoedd ariannu ar gael i staff.
Mae cyfleoedd fel y Gronfa Dechrau Arni, y Gronfa Adeiladwyr Rhwydwaith a’r Gronfa Effaith, i enwi ond ychydig, i gyd wedi chwarae rhan allweddol.
Pymtheg mlynedd ar ôl gorffen fy PhD, rydw i nawr o’r diwedd yn symud i le y gallaf ddechrau mwynhau rhywfaint o ymchwil gwerth chweil.
Diolch i Met Caerdydd, mae gen i synnwyr cryf bellach o bwy ydw i fel ymchwilydd a lle rydw i’n eistedd ar gae chwarae’r byd.



